Barbara Szymczak-Maciejczyk – Gra w guerre

500_0_productGfx_52d63d30a7536f13600ef2144512b22aRecenzja książki: Danielle L Jensen, Niedoskonali [The Broken Ones], przekł. Anna Studniarek, Kraków: Galeria Książki 2018, ISBN: 978-83-65534-65-1, ss. 300.

Danielle L Jensen, autorka Trylogii Klątwy, dała się poznać jako pomysłowa, wrażliwa i kreatywna pisarka. Seria poświęcona uwięzionym pod Samotną Górą trollom oraz miłości czarownicy Cécile i księcia Tristana zjednała sobie serca wielu fanów na całym świecie. Kanadyjka, która miała już nie powracać do obdarzonych niezwykłymi mocami trolli, postanowiła opowiedzieć ostatnią historię – tę o uczuciu Penélope i Marca.

Akcja Niedoskonałych rozpoczyna się na parę lat przed wszczętą przez Tristana rewolucją i opowiada o grupie nastoletnich trolli, które nie tylko chcą zmienić znany sobie świat, lecz także nie stracić szansy na dobre przeżycie danego im czasu. Oba te zamierzenia są równie trudne, a na drodze bohaterów stoi przede wszystkim główny antagonista znany z Trylogii Klątwy: podstępny książę d’Angoulême. Ten potężny troll nie zawaha się położyć na szali życia własnej córki, byle tylko zbliżyć się do objęcia tronu. Owa córka, Penélope, cierpi na nieuleczalną chorobę rzadkiej krwi, co oznacza, że każde zranienie może okazać się śmiertelne. Dziewczyna jest zakochana – z wzajemnością, jak się przekonuje – w Marcu, przyjacielu i doradcy Tristana. Młodzi robią wszystko, co w ich mocy, by nie dopuścić do odkrycia przez d’Angoulême’a tożsamości przywódcy rebeliantów i jednocześnie walczą o prawo do własnych uczuć i szczęścia. Z tragicznym skutkiem, niestety – okazuje się bowiem, że niecny ojciec Penélope i walecznej Anaïs jest mistrzem gry w guerre[1], a wszystkie pionki na planszy poruszają się wedle dokładnie opracowanego przez niego planu.

Niełatwo dokładnie określić, co jest głównym wątkiem powieści. Z jednej strony, najbardziej rozbudowana część dotyczy kwestii uczuć Penélope i Marca (są oni jednocześnie narratorami), z drugiej jednak – opis planowania rebelii, poświęceń, których trzeba dokonać i szkolenia umiejętności przydatnych w czasie walki stanowi interesujący przerywnik pomiędzy miłosnymi zmaganiami głównych bohaterów. Do tego wszystkiego należy dodać bardzo dobrze (choć miejscami dość nierówno) wykreowaną postać księcia d’Angoulême’a. Atmosfera strachu, którą wprowadza jego obecność, jest elementem ożywiającym powieść. Jego żądza władzy jest ogromna, a każdy planowany przez niego ruch ma na celu odebranie korony prawowitemu dziedzicowi Thibaulta.

Penélope jawi się jako osoba zdecydowana, zalękniona (na co miały wpływ wszystkie lata spędzone w domu ojca-tyrana), lecz jednocześnie odważna i śmiało sięgająca po szczęście. Choroba, na którą cierpi dziewczyna, sprawia, że nie powinna się ona nigdy z nikim związać, bowiem konsekwencje zajścia w ciążę byłyby dla niej straszliwe. Mimo wszystko, utalentowana malarka ostatecznie nie daje się zamknąć w złotej klatce i kładzie na szali wszystko, co ma. To znaczy – wszystko poza miłością do Marca.

Z kolei ów lubiany przez wszystkich troll odkrywa przed czytelnikami nie tylko swoją romantyczną duszę, ale także cierpienie i samotność, jakie musi znosić przez całe życie. Co interesujące, w Trylogii Klątwy Marc jest wiernym towarzyszem Tristana, a w Niedoskonałych jest, co prawda, jego przyjacielem, posiada jednak własną wolę i sprzeciwia się wszystkim, byle tylko móc spędzić z ukochaną chociaż ostatnie miesiące jej życia. Mimo choroby Penélope, to właśnie on jest najtragiczniejszą postacią.

Wspomniany już kilkukrotnie książę d’Angoulême jest jednym z najstaranniej opisanych bohaterów. Jako główny antagonista dodaje powieści pewnego charakteru. Nieustępliwy, przebiegły, doskonale orientujący się w polityce i skrywający swoje własne, mroczne sekrety – to po prostu doskonały czarny charakter. Jedyną skazą na tym wizerunku jest chwila, gdy w bezsilności krzyczy na Marca, iż nigdy nie pragnął śmierci córki (czemu przeczy wiele jego działań i słów – a te, jak wiedzą czytelnicy książek Jensen, są wiążące).

Wielbicielki księcia Tristana będą zawiedzione – o ile w samej Trylogii Klątwy poznajemy go jako wrażliwego, dobrego i walczącego w słusznej sprawie, o tyle w Niedoskonałych widzimy jego alter ego, stworzone na użytek rebelii. Także brak akceptacji dla związku głównych bohaterów nie przydaje mu popularności w oczach co bardziej sentymentalnych czytelników ( a raczej: czytelniczek).

Podobnie jak w przypadku poprzednich tomów, także i Niedoskonali wyróżniają się doskonałym tłumaczeniem Anny Studniarek oraz bardzo estetyczną, dopracowaną w najmniejszych szczegółach okładką. Nie dopatrzyłam się również literówek czy innych niedociągnięć korekty, co jest ostatnio rzadkością, więc książka tym bardziej zasługuje na docenienie.

Historia związku dwojga niedoskonałych trolli jest wciągająca, romantyczna, sentymentalna i wzbudzająca współczucie, jednak w moim przekonaniu to nie ona gra pierwsze skrzypce. Prequel bowiem kładzie akcent na inne kwestie: tego, ile jesteśmy w stanie zrobić dla miłości, gdzie leży granica pomiędzy poświęceniem dla sprawy i dla przyjaciół, a kiedy należy walczyć już o własne dobro, jak ważna jest orientacja w polityce (!). Powieść tę polecam wszystkim pragnącym głębokich wzruszeń, ciekawych losów głównych bohaterów i wielbicielom doskonale napisanych książek Danielle L Jensen.

[1] Guerre to gra przypominająca wielopoziomowe szachy, jednak składa się na nią co najmniej trzy razy więcej pionków.

Barbara Szymczak-Maciejczyk

Barbara Szymczak-Maciejczyk, Gra w guerre, „Creatio Fantastica”, nr 2 (57).

Reklamy